Obesitas in mijn poep

Dat het me nog gebeurt. Dat ik ergens mee bezig ben en ineens volschiet. Ineens me besef wat er allemaal is geweest, en wat er nu niet meer is. En er toch dus ook wel is. Want ik schiet vol en het doet pijn, en tekent me voor de rest van mijn leven. Het is enorm confronterend. Maar tegelijkertijd zo ongelooflijk eerlijk. Eerlijkheid aan mezelf. Liefde voor mezelf.

What happened? Nou….

Ik doe vrijwillig mee aan een onderzoek wat heet ‘Eten voor de wetenschap’. Het onderzoek poogt te verzamelen wat voeding met onze darmflora doet, en daarmee met onze gemoedstoestand en gezondheid. Het vliegt ons overal om de oren; “onze darmen zijn onze tweede brein”. Er bestaat een directe verbinding tussen onze darmen en de hersenen. En daarmee is er bewijs dat onze leefstijl en voeding, directe invloed heeft op onze gezondheid en welbevinden.

Ik geloof hier heilig in. Ik heb immers mijn slopende en langdurige burn-out, mijn insulineresistentie en pre-diabetes, hartritmestoornis en nu dus medicatievrij, én mijn morbide obesitas ermee hersteld of genezen. Je begrijpt dat ik dan zeker wil meewerken aan een onderzoek die het nog uitgebreider kan gaan bewijzen. Die nog meer inzicht kan geven in de effecten van voedingspatronen op onze gezond- en gesteldheid. Ook ben ik altijd ongelooflijk nieuwsgierig van aard. En hou ik graag de spiegel op als het gaat om mijn eigen fysieke en geestelijke welbevinden, en wat ik hierin zelf kan verbeteren. Dus kom maar op, dacht ik!

Zo gezegd, zo gedaan. Even wat vragenlijsten ingevuld. Poepkit ontvangen, even wat gehannes op de wc, en hoppa weer met de post mee. Op weg naar een kijkje in mijn darmflora en diens welbevinden.

Vanmorgen was het zover. Ik mocht de spiegel ophouden; wat vind mijn darmflora van mijn gesteld- en gezondheid. Vol goede moed en enthousiaste nieuwsgierigheid open ik mijn analyse.

Vol met bacteriën!

Een geweldige diversiteit aan bacteriën! Dat betekent een goede gezondheid, vanwege een sterkte darmflora met groot zelfherstellend vermogen. Mooi!

Heerlijk er doorheen aan het scrollen, doorklikkend op de meest voorkomende bacteriën en diens functies/aanwezigheid, raak ik ongewenst verrast. Niet één keer, niet twee keer, maar meerdere keren lees ik dat er bacterievariant aanwezig is, met een uitleg als dit:

In verschillende onderzoeken wordt deze bacterie in verband gebracht met verschillende metabolische ziektes zoals obesitas.

of dit: Een lage aanwezigheid van B. wexlerae in het microbioom wordt door de wetenschap in verband gebracht met obesitas (Uiteraard was dit beestje laag aanwezig bij mij)

Aanwezigheid bacteriën bij mij die verband houden met Obesitas. Ik ben de zwarte stip, t.o.v. “gemiddelde” darmflora.

Jeetje. Daar werd, en wordt ik nog steeds, toch wel een beetje stil van. Betekent dit dan, dat mijn “dik zijn” echt een aandoening is? Zo lees ik het bij meerdere ballonnetjes met uitleg terug; een metabole aandoening/ziekte. En ergens wordt het zelfs genoemd onder de noemer ‘chronische aandoeningen’. Maar ik “eet” de kilo’s eraan?! Die komen heus niet “aanwaaien”. Ik werd, en word, echt niet dik van lucht. En nee, mijn schildklier of hormonen bepalen ook niet wat ik wel of niet naar binnen prop(te).

Als een dolksteek komt ie binnen…. Ik kom niet meer van obesitas af. Ik heb echt die stempel en titel. Ik heb zolang gestreden en geknokt om NIET ‘anders’ te willen en hoeven te zijn. En ik ben het toch. Toch anders. Pfoeh!

Maar….. het versterkt ook mijn overtuiging! Je KAN anders, als je anders WILT. Wees ongelooflijk eerlijk naar jezelf, en leer jezelf echt goed kennen. Als ik allemaal beestjes in mij draag, die schreeuwen om ‘Obesitas”, die de longen uit hun lijf roepen om dik te worden, dan ben ik altijd nog diegene die bepaalt of ik ze letterlijk & figuurlijk “zoet houd”.

Ze sussen met een snoepje; “sssshhhhtt, als je stil bent krijg je wat lekkers”. Of ze wegmep met de tennisracket op de tennisbaan (mijn “nieuwe oude” sport & hobby!). Ik bepaal welke aandacht ik geef aan mezelf, en op welke wijze!

JA, er kan iets aanwezig zijn in jou. Iets wat het allemaal anders laat gaan dan jij wilt. Maar JIJ bepaalt de wijze waarop dat tot uiting mag komen en welke invloed het op jou heeft!

Zo blijk ik ook bacteriën te hebben waarbij onderzoek laat zien dat die verband hebben met Diabetes type 2 en insulineresistentie/hypoglykemie, of wel pre-diabetes;

Bacteriën die bij de aandoening diabetes aanwezig zijn. Ik ben de zwarte stip.

Been there, done that; Omgekeerd & hersteld.

Het zal een leven lang ‘alert’ blijven voor mij, en waarschijnlijk vaak genoeg weer even opnieuw strijden & knokken.

But it’s worth it! So incredibly worth it!

Tags: No tags

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *